| تبليغات | X |
| کور بودم چشمام تار بود چندتایی می دیدمت یهو یه صدا شنیدم گفتم چقدر قشنگه ... صدا مثل یه باد نرم بود که برگ های باغ های دلم رو نوازش می داد از صدات شناختمت ، تو اون همه تاری و چندتایی عزیزم + این ها فکرهای چهارشنبه چهارم شهریور 1388 0:10 آدمی هست که دوستتون داره
|
| ||||||
